Nalewka z liści rabarbaru
Trochę botaniki…
La rhubarbe est une plante herbacée du genre Rheum et de la famille des polygonacées. Seule la tige est comestible. La feuille est toxique pour l’homme mais aussi pour les animaux. La partie aérienne de la plante disparait totalement l’hiver, seul le rhizome persiste. Le rhizome peut être divisé à l’automne pour créer de nouveaux plants. Lors d’une visite du château de Guédelon en 2018, j’ai découvert qu’il pouvait être utilisé en teinture.
Przygotowanie i kąpiel barwiąca
Po zebraniu łodyg na pyszne ciasto rabarbarowe, odcięłam liście i wysuszyłam je do późniejszego wykorzystania.
Do bezpośredniego użycia uważam, że proporcja 300g na 100g wełny jest prawidłowa.
W dniu wybranym na farbowanie zużyłam 100 g suszonych liści na 100 g wełny. Zalałam wrzącą wodą i pozostawiłam na wolnym ogniu przez 1 godzinę, z małymi „klapkami”. Przefiltrowałem sok przez „zasłonę z gazy” i pozostawiłem wannę do ostygnięcia.
Barwiący
Po namoczeniu zaprawionych motków (patrz artykuł o mojej pierwszej próbie) zanurzyłam je w kąpieli farbiarskiej, rozcieńczonej taką ilością wody, aby pokryć wełnę. Kąpiel ma temperaturę 30-35°C. Stopniowo podgrzewałem do 85–95°C, mieszając powoli co około 10 minut. Gdy tylko zanurzyłem wełnę, zauważyłem, że pojawił się ładny żółty kolor.
Gotowałam na wolnym ogniu przez 1 godzinę i pozostawiłam motki do ostygnięcia do 30-35°C, po czym przepłukałam je kilka razy, za każdym razem sprawdzając temperaturę wody. Mam ładny, złocisto-żółty kolor.
Czytałam, że barwienie można było przerwać przed zakończeniem procesu poprzez zanurzenie wełny w kąpieli wodnej o temperaturze 85°C. To będzie na potrzeby przyszłego testu.
Wytrawianie końcowe siarczanem żelaza
J’ai ajouté dans le bain de teinture tiède 6 g de sulfate de fer et j’ai plongé un écheveau encore mouillé et …. Whaou ! Un vert kaki !
Po wytrawieniu żelazkiem należy dokładnie wypłukać patelnię, aby usunąć wszelkie pozostałości.
Do zobaczenia wkrótce na kolejnym doświadczeniu barwienia warzyw
Buziaki
CKL
